Nagasaki 6 september 2007
Japan is ontzettend schoon, de mensen erg vriendelijk en gedienstig. Soms zelfs bijna ontroerend, soms zelfs wat genant. Des te vreemder voor ons, dat je geen fooi mag geven. Ook wel weer makkelijk, want het rekenen in yen is nog wel wennen. Al die overbodige hoeveelheden nullen!
Vanmorgen na een heus Japans ontbijt (sushi, rijst, zeewier, ondefinieerbare groente en hele groene thee etc.) net op tijd de trein naar Nagasaki gehaald. Mark zat ook in deze trein.
De eerste beelden van het Japanse landschap gezien: rijstvelden, schots en scheve vrijstaande huizen, honkbalvelden, bamboebossen en enorm veel elektriciteitsdraden.
We verblijven in het Holiday Inn in Nagasaki, alwaar we met een taxi naartoe werden gebracht. Mooie taxi’s hier, met keurig witte stof over de stoelen, chauffeurs met petten en witte handschoenen die vanachter het stuur de achterdeuren kunnen bedienen.
Vervolgens heeft Yvonne een Japanse hotelbediende het museum laten bellen, want het was ons nog steeds niet duidelijk wat er nou precies van ons verwacht werd. En wanneer de opening zou zijn. Maar telefonisch werden we niks wijzer. Sterker nog, het klonk allemaal nog vager dan het al was geweest!
Met z’n vieren zijn we naar het Museum of History & Culture gelopen en godzijdank kwam alles goed. Er waren wel 30 mannen keihard aan het werk om de expositie in te richten. Fijn om alle Nederlandse werken daar te zien. En wat een enorm museum! Echt waanzinnig groot en heel erg mooi. Het ziet eruit als een echt internationaal modern museum. Bijzonder hoor!
De man waar Yvonne maandenlang moeizaam mee had onderhandeld bleek een aardige vent te zijn, van ongeveer dezelfde leeftijd en hij sprak nog Engels ook.
Perfecte timing onzerzijds, want er was net een journalist/fotograaf op komst van een van de grootste landelijke kranten die Yvonne graag wilde interviewen en de kunstenaars op de foto wilde zetten.
Voorafgaand aan het interview voor het eerst het visitekaartjes-ritueel gedaan. Het gesprek ging veel over de verhouding tussen Holland en Nagasaki, en de vraag wat Yvonne daarvan vond. Nou, ze vond het prima.
Als het gaat over Holland (Dejima, Holland Village) en Nagasaki gaat het alleen over vroeger. We hebben de verhouding naar het heden getrokken door zowel de Nederlandse als de Japanse jongere generaties door kunst te laten communiceren. Morgen of overmorgen staat het in de krant, met foto.
Grappig te merken dat de journalist een beetje verlegen was. Dit kwam waarschijnlijk doordat met name Yvonne hier als een jonge, bekende en populaire Nederlandse kunstenaar is afgeschilderd! Wat natuurlijk waar is.
Jammer genoeg vindt er geen officiele opening plaats, maar morgenochtend is er nog wel een fotoshoot en een klein interview live op de Japanse televisie!
5 Reacties
RSS met reacties TrackBack identificatie URI
Plaats een reactie
Haaaaaaaaaaaaaaaaaaaaiiiiiiiiiiiii!! Gaat goed daar, zie ik!!
Ellen…..,een roze camera!! Ik droom!! Maar goed, neem het ervan daar. Wat zullen jullie fris en gezond terug komen met sushi als begin van de ochtend….. Zal aan jullie denken en tot gauw. xx Cristel
Sjingsjangsjingsjang!
Wat ontzettend verdiend ook!!!!
Wat geweldig allemaal daar in Japan zeg! Super! En mooi dat museum! Net het Guggenheim!
Genietze!
xx
karolina
NOU dat klinkt als muziek in de oren!
Verkopen die handel! En veel plezier nog in nagasaki!
Tot Terugkomst!
Madeleine
Heeeeey Meisjes,
Wat ziet het er allemaal te gek uit zeg. Super dat we jullie op deze manier kunnen volgen. Hoop dat het een spetterend succes gaat worden en dat jullie ook lekker kunnen genieten!!! Ik blijf het volgen.
Kuz Flo
He buufjes,
Wat een imposant museum, imposante media-aandacht en fantastische kimono’s. Als jullie nog iets bijzonders willen proeven moet je abalonensoep proberen, kost wel wat!